کاش یکی بود که توی کوچه ها داد میزد :
خاطره خشکیه ؛ خاطره خشکیه
اونوقت همه ی خاطراتتو
همونایی که ارزش گرفتن دمپاییِ پاره هم ندارن
میریختم تو کیسه و میدادم بهش و میرفت ردِ کارش .....!